پروفایل آمینواسیدی یعنی فهرست و سهم اسیدهای آمینه‌ی یک پروتئین. بدن انسان نُه اسید آمینه‌ی ضروری دارد که خودش نمی‌تواند به‌اندازه‌ی کافی بسازد و باید از غذا بگیرد. پروتئین گندم همه‌ی این‌ها را دارد، اما سهم لیزین و پس از آن ترئونین در آن پایین‌تر از الگوی مرجع سازمان‌های جهانی است؛ به همین دلیل لیزین «حلقه‌ی ضعیف» پروتئین گندم و بسیاری از غلات شمرده می‌شود. بخش بزرگی از پروتئین دانه‌ی گندم گلوتن است که سرشار از گلوتامین و پرولین و فقیر از لیزین است، در حالی که رویان و لایه‌ی آلورون پروتئین‌هایی با ترکیب متعادل‌تر دارند. در جوانه‌زنی، پروتئازها پروتئین‌های ذخیره‌ای را می‌شکنند و اسیدهای آمینه و پپتیدهای آزاد افزایش می‌یابد؛ از جمله گلوتامات و GABA. اما این به معنای «کامل‌شدن» پروتئین گندم نیست و نتایج بسته به رقم و شرایط جوانه‌زنی فرق می‌کند. در سمنو، پخت طولانی در حضور قندهای کاهنده بخشی از لیزین را وارد واکنش میلارد می‌کند و از دسترس خارج می‌سازد. استاندارد ملی ایران حداقل پروتئین سمنو را تعیین کرده، اما برای ترکیب آمینواسیدی حدی نگذاشته است. داده‌ی معتبر و اختصاصی درباره‌ی پروفایل آمینواسیدی سمنوی نهایی نیافتیم و طبق برند بوک، اطلاعات تغذیه‌ای را بر پایه‌ی آنالیز آزمایشگاهی منتشر می‌کنیم. بنابراین سمنو را نمی‌توان منبع اصلی پروتئین باکیفیت دانست؛ بهتر است در رژیم متنوع و همراه حبوبات، لبنیات، تخم‌مرغ یا گوشت دیده شود. مقاله‌ی کامل جزئیات، هشدارها (از جمله گلوتن) و پاسخ پرسش‌های رایج را دارد. سمنو غذاست، نه دارو یا مکمل پروتئین.