استرس اکسیداتیو وضعیتی است که در آن تولید گونه‌های فعال اکسیژن (رادیکال‌های آزاد و مولکول‌های مشابه) از توان دفاع آنتی‌اکسیدانی بدن بیشتر می‌شود. این مولکول‌ها محصول جانبی طبیعی سوخت‌وساز و دفاع ایمنی هستند و در مقدار کم نقش پیام‌رسان دارند؛ مشکل از جایی شروع می‌شود که تعادل به هم می‌خورد. در این حالت، چربی‌های غشای سلول، پروتئین‌ها و DNA ممکن است آسیب اکسایشی ببینند. بدن چند خط دفاعی دارد: آنزیم‌هایی مانند سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز، گلوتاتیون و ریزمغذی‌هایی که از غذا می‌آیند، مانند ویتامین E و C و پلی‌فنول‌ها. شواهد مشاهده‌ای استرس اکسیداتیو را با بسیاری از بیماری‌ها مرتبط می‌دانند، اما اینکه علت باشد یا پیامد، پیچیده است. کارآزمایی‌های مکمل‌های آنتی‌اکسیدان با دوز بالا نیز نتیجه‌ی روشن و سودمندی نشان نداده‌اند و در برخی گروه‌ها، مثل سیگاری‌ها در مورد بتاکاروتن، آسیب هم گزارش شده است. گندم و جوانه‌ی آن ترکیباتی مانند فنولیک‌ها و توکوفرول‌ها دارند که در آزمایشگاه فعالیت آنتی‌اکسیدانی نشان می‌دهند، اما نتیجه‌ی آزمون آزمایشگاهی را نباید به اثر قطعی در بدن انسان تعمیم داد. پخت طولانی سمنو هم می‌تواند بخشی از این ترکیبات را کم یا ترکیبات جدیدی بسازد و داده‌ی اختصاصی معتبری برای سمنو نیافتیم. طبق برند بوک، اطلاعات تغذیه‌ای را بر پایه‌ی آنالیز آزمایشگاهی محصولات واقعی منتشر می‌کنیم. در مقاله‌ی کامل، مفاهیم پایه، سازوکار آسیب، شواهد، نکات عملی و هشدارها (از جمله گلوتن) آمده است. راهکارهای اثبات‌شده‌تر شامل رژیم متنوع، ترک سیگار و فعالیت بدنی‌اند. سمنو غذاست، نه دارو یا آنتی‌اکسیدان درمانی.