فیبر غذایی بخشی از کربوهیدرات‌های گیاهی است که آنزیم‌های گوارشی ما نمی‌توانند در روده‌ی باریک بشکنند. فیبر محلول در آب حل یا متورم می‌شود و ژلی چسبناک می‌سازد؛ بتاگلوکان جو و جو دوسر، پکتین میوه‌ها و سیلیوم نمونه‌های شناخته‌شده‌اند. فیبر نامحلول بیشتر به مدفوع حجم می‌دهد و حرکت روده را تسهیل می‌کند. سازوکار کاهش کلسترول به این صورت است: ژل فیبر محلول در روده‌ی باریک بازجذب اسیدهای صفراوی را کم می‌کند. کبد برای جبران، کلسترول بیشتری را به اسید صفراوی تبدیل می‌کند و در نتیجه کلسترول بد (LDL) از خون کاسته می‌شود. فراتحلیل‌ها نشان داده‌اند هر گرم فیبر محلول به‌طور میانگین LDL را اندکی، حدود ۲ میلی‌گرم در دسی‌لیتر، پایین می‌آورد و برای بتاگلوکان، مصرف روزانه‌ی حدود ۳ گرم اثر معنی‌دار داشته است. این اثر متوسط است و جایگزین درمان پزشکی نیست. درباره‌ی گندم باید دقیق بود: فیبر آن عمدتاً نامحلول و در سبوس است و بتاگلوکان آن بسیار کمتر از جو دوسر و جو است. جوانه‌زنی ممکن است ترکیب فیبر را تغییر دهد، اما نتایج یکدست نیست. در سمنو، چون از عصاره‌ی گندم جوانه‌زده و آرد ساخته می‌شود، مقدار و نوع فیبر به نوع آرد و روش عصاره‌گیری بستگی دارد و داده‌ی اختصاصی معتبر نیافتیم. طبق برند بوک، اطلاعات تغذیه‌ای را بر پایه‌ی آنالیز آزمایشگاهی منتشر می‌کنیم. مقاله‌ی کامل سازوکار، شواهد، جایگاه واقع‌بینانه‌ی سمنو، نیاز روزانه، هشدارها (از جمله گلوتن و مشورت برای افراد با کلسترول بالا) و پرسش‌های رایج را توضیح می‌دهد. سمنو غذاست، نه دارو.