شاخص گلیسمی (GI) عددی است که نشان می‌دهد یک غذا در مقایسه با گلوکز، پس از خوردن چقدر قند خون را بالا می‌برد. در روش استاندارد ISO 26642، دست‌کم ده نفر سالم پس از ناشتایی، مقداری از غذا را می‌خورند که ۵۰ گرم کربوهیدرات قابل‌جذب دارد و پاسخ قند خونشان در دو ساعت با گلوکز مقایسه می‌شود. ما در منابع بررسی‌شده، مقدار اندازه‌گیری‌شده‌ی GI برای سمنو با این روش پیدا نکردیم. یک مشاور تغذیه در مصاحبه‌ای رسانه‌ای آن را «متوسط» دانسته، اما سندی ارائه نکرده است. شواهد درباره‌ی غلات جوانه‌زده هم یکدست نیست. یک کارآزمایی روی نان با ۵۰ درصد آرد گندم جوانه‌زده در افراد سالم اثر معنی‌دار بر پاسخ قند خون نشان نداد. مطالعه‌هایی روی نان‌های جوانه‌زده، کاهش پاسخ قند را گزارش کرده‌اند. اما همه‌ی این‌ها نان‌اند و نه سمنو. در سمنو، آنزیم‌ها بخشی از نشاسته‌ی آرد را به قندهای ساده‌تر مثل مالتوز تبدیل می‌کنند و پخت چندساعته هم ساختار نشاسته را تغییر می‌دهد. جداول مرجع برای مالتوز GI بالا گزارش می‌کنند. این یک فرضیه‌ی مکانیستی است و نه نتیجه‌ی اندازه‌گیری. پس نه می‌توان سمنو را «بی‌خطر برای دیابتی‌ها» خواند و نه حکم قطعی دیگری داد. مقاله روش درست آزمون GI برای تولیدکننده‌ها، شیوه‌ی نگارش مجاز ادعا و چند پرسش برای خوانندگان را ارائه می‌کند. این مقاله توصیه‌ی درمانی نیست. سمنو ماده‌ی غذایی است، نه دارو.