تفاوتهای ساختاری و تغذیهای گندم معمولی با جوانه آن
دانهی گندم خشک و دانهی گندم جوانهزده یک مادهی واحد در دو حالتاند. تفاوتشان از لحظهای شروع میشود که آب به دانه میرسد، رویان بیدار میشود و آنزیمها فعال میشوند. از نظر ساختاری، رویان رشد میکند، ریشهچه از دانه بیرون میزند و بخشی از ذخیرهی آندوسپرم (نشاسته و پروتئین) شکسته میشود. در پژوهشها، فعالیت آمیلاز و آنزیمهای تجزیهکنندهی دیوارهی سلولی در جوانهزنی بالا میرود و کل مادهی خشک دانه کاهش مییابد. از نظر تغذیهای، تغییرات به زمان، دما و رقم بستگی دارد و یکدست نیست. فیتات گندم در پژوهشی ۲۵ تا ۴۰ درصد کم شد، اما جذب آهن در مدل سلولی افزایش نیافت. ترکیبات فنولی و GABA بالا رفتند و GABA در یک پژوهش از ۴٫۵ به حدود ۴۰ میلیگرم در ۱۰۰ گرم مادهی خشک رسید. فیبر کل در ۹۶ ساعت نخست تغییر چشمگیری نداشت، کلسیم گندم کاهش یافت و دربارهی ویتامینها، مثل تیامین، نتایج متناقض است. یک نکتهی روششناسی مهم: گندم جوانهزده حدود نیمی از وزنش آب است. مقایسهی «در ۱۰۰ گرم» بین آرد خشک و دانهی مرطوب گمراهکننده است و باید بر پایهی مادهی خشک انجام شود. همچنین این تفاوتها دربارهی دانهی جوانهزده است و به سمنو، که شیرهگیری و پخت چندساعته دارد، تعمیم نمییابد. برای سمنو آنالیز مستقل نیافتیم. این مقاله ادعای درمانی ندارد و ادعاهایی مثل «دهها برابر ویتامین بیشتر» را بدون مدرک نمیپذیرد. دانهی جوانهزده هم گلوتن دارد و جوانهی خام خطر میکروبی دارد. گندم و جوانهی آن مادهی غذاییاند، نه دارو.
